Decyzje konferencji monachijskiej wykazały, że mocarstwa zachodnie łudziły się jeszcze w dalszym ciągu, iż uda im się skierować agresję niemiecką przeciw ZSRR i zachować nad nią pewną kontrolę. Ukazały one również słabość dotychczasowego systemu sojuszów państw Europy Środkowej. Doświadczeniem w tym zakresie były losy sojuszu politycznego i wojskowego łączącego Czechosłowację z Francją. Brak wywiązania się Francji ze zobowiązań był tym bardziej symptomatyczny, że w wypadku jego realizacji wchodziły w życie układy sojusznicze zawarte przez ZSRR z Francją i Czechosłowacją. Jednak mimo gotowości rządu ZSRR do ich wypełnienia, rząd francuski wybrał politykę ustępstw, odrzucając równocześnie radziecką ofertę współdziałania.

Sytuację Czechosłowacji w okresie kryzysu monachijskiego utrudniały dodatkowe roszczenia terytorialne Polski i Węgier. Korzystając z poparcia III Rzeszy, Polska zajęła wówczas część czeską Śląska Cieszyńskiego, tak zwane Zaolzie, a Węgry nieco później Ruś Zakarpacką i część Słowacji.



powiększanie ust | Direct search | woski do depilacji | postępowanie administracyjne - zasady | Szkolenia BHP Kraków na najwyższym poziomie i dla każdego