Miała ona za zadanie zabezpieczyć obozowi sanacyjnemu władzę w kraju i zgodnie z dotychczasową tendencją ustawodawstwa sanacyjnego, dawała ona zdecydowany priorytet władzy wykonawczej. W myśl jej postanowień na czele państwa stoi prezydent, w którego "osobie skupia się jednolita i niepodzielna władza państwa" (art. 2). Jego zwierzchnictwu podlegają: sejm, senat, rząd, siły zbrojne, sądy i kontrola państwowa. Na mocy art. 13 tej konstytucji do wyłącznych uprawnień prezydenta należało między innymi: wskazanie jednego z dwóch kandydatów na prezydenta i zarządzenie głosowania powszechnego, mianowanie następcy prezydenta w czasie wojny, powoływanie i odwoływanie prezesa Rady Ministrów, Naczelnego Wodza, rozwiązywanie sejmu i senatu oraz mianowanie 1/3 senatorów. Były to więc uprawnienia przekraczające zakres tradycyjnych praw szefa państwa, a zbliżające ustrój Polski do ustroju państw jawnie dyktatorskich. Tym bardziej, że prezydent ponosić miał odpowiedzialność tylko "wobec Boga i historii".



konto bankowe