ŚWIAT KAPITALISTYCZNY PO PIERWSZEJ WOJNIE ŚWIATOWEJ. BUDOWA PODSTAW SOCJALIZMU W ZWIĄZKU RADZIECKIM
NOWY UKŁAD STOSUNKÓW POLITYCZNYCH W ŚWIECIE

Kongres paryski i traktat wersalski. W dniu 18 stycznia 1919 r. rozpoczął swoje obrady w Paryżu kongres pokojowy, którego celem była likwidacja skutków wojny światowej. Miał on ustalić także zasady współpracy międzynarodowej w okresie pokoju. Formalnie pełnoprawnymi uczestnikami tych obrad byli przedstawiciele 27 państw koalicji antyniemieckiej. Faktycznie jednak, podejmowane przez kongres decyzje zależne były tylko od pięciu mocarstw: Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Francji, Japonii i Włoch. Szefowie rządów i ministrowie spraw zagranicznych tych mocarstw tworzyli Radę Dziesięciu, w ramach której główną rolę odgrywali: przedstawiciel Wielkiej Brytanii - Dawid Lloyd George i Francji - Georges Clemenceau. Sytuację ich ułatwiało doktrynerstwo W. Wilsona, wierzącego w możliwość rozstrzygania wszystkich problemów przez instytucję ponadnarodową - Ligę Narodów, a także wykazywana przez niego nieznajomość problemów Europy. Natomiast szefowie delegacji pozostałych 22 państw mogli przedstawiać jedynie swoje propozycje.